عزاداری محرم در مازندران چطور برگزار می شود ؟

  • معروف ترين مراسم ساري، نخل كشي است. نخل نوعي تابوت چوبي است كه بر بالاي آن حالتي قوسي و محراب مانند دارد و با پارچه‌هاي سبز رنگ، كه رنگ نمادين ائمه(ع) است و پارچه‌هاي سياه به عنوان نمادي از عزا بر آن مي‌پوشانند.

 

مازندراني ها در دهه اول ماه محرم، هر شب بعد از نماز مغرب و عشا مراسم شان را آغاز مي‌كنند و بعد از سخنراني روحانيون و وعاظ مراسم سينه زني و كرب زني برگزار مي شود. حسن ختام مراسم هم اطعام گسترده عزاداران است كه با هزينه موقوفات و كمك هاي مردمي تهيه مي شود.

آنها در اين ۱۰شب مراسم شبيه خواني و تعزيه دارند و حمل گهواره حضرت علي اصغر(ع)، حمل نماد شمربن ذي الجوشن، حمل نماد امام سجاد (ع)، نمايش اسير كردن اهل بيت امام حسين (ع) در قالب اسير كردن ۵۰ تن از كودكان با حالت آه و شيون و شلاق زدن كودكان از سوي دشمنان و نمايش شور و شعف دشمنان و به آتش كشيدن خيمه‌هاي نمادين كه به صورت مجزا و پشت سرهم و با تزئين لباس‌هاي مخصوص در روستاها برگزار مي شود.

كرب زني

اگر مراسم عزاداري مازندراني ها را ببينيد، متوجه مي شويد كه در بخشي از مراسم، يعني همزمان با سينه زني كرب زني هم صورت مي گيرد. كرب دو قطعه كوچك چوبي است كه در كف دستان عزاداران قرار مي‌گيرد و با خواندن اشعار مداحان به صورت دو ضرب، سه ضرب و هفت ضرب و چند ضرب به هم كوبيده مي‌شود.

مراسم ديگري مثل پرده‌خواني، شامل پارچه‌هاي پرده‌اي از نقاشي صحنه‌هاي درگيري ظهر عاشورا و تصاوير سربازان و افراد شركت كننده در نبرد حق عليه باطل و «اشقياء» و «اتقياء» و ظلم و ستمي كه بر امام حسين(ع) و اصحاب با وفايش كه از سوي نقال روايت مي‌شود.

تكيه هاي مازني

تكيه در مازندران مترادف با حسينيه است. در واقع در مازندران شما چادرهاي عزاداري مرسوم در نقاط ديگر كشور را نمي بينيد. محوطه‌هاي جلويي اين تكيه‌ها داراي مكان‌هايي به نام «سقا نفار» است كه دو طبقه دارد و عمدتاً جوانان محل در طبقه دوم آن جمع مي‌شوند و در طبقه اول آن چاي و شربت به عزاداران داده مي‌شود. سالمندان و ميان‌سالان هم در تكيه مستقر مي شوند.

سقاتالارهاي بابل

در شب و روز هفتم ماه محرم، مردم عزادار و سوگوار و هيئت‌هاي عزادار محلات در تكايا و سقا تالارهاي شهرستان بابل شروع مي شود. تكيه هايي مثل «پيرعلم»، «امامزاده قاسم»، «كيجا تكيه»، «ابوالحسن كلا»، «شيادهم، «شهيدآباد»، «لنگور مقري كلا» معمولا شلوغ ترين سقاتالارهاي اين شهر هستند كه مراسم سنتي هفتم محرم را كه منتسب به حضرت باب الحوائج حضرت ابوالفضل العباس(ع) است، به جا مي‌آورند.

براساس يك سنت جاري، مردم سوگوار و هيئت‌هاي عزادار بابل به انگيزه مصادف شدن روز هفتم محرم با مسدود شدن آب روي اصحاب با وفاي امام حسين(ع) و به ياد سقاي تشنه لب كربلا، با تجمع در اين اماكن متبرك و روحاني، براي رفع حاجات خود و برآورده شدن مشكلات و شفاي عاجل بيماران، مراسم نذر و نياز و توسل را به جاي مي‌آورند.

آنان با خيرات كردن چاي، شير، شربت و حلوا و نان‌هاي قندي و سوخاري ميان عزاداران و قرباني كردن گوسفند در اين مكان ها به سوگ نشسته و خاطره جانبازي‌ها و رشادت‌هاي سالار دشت نينوا، حضرت ابوالفضل(ع)، علمدار و حماسه سازان عاشورا را گرامي مي‌دارند.

نخل كشي در ساري

معروف ترين مراسم ساري، نخل كشي است. نخل نوعي تابوت چوبي است كه بر بالاي آن حالتي قوسي و محراب مانند دارد و با پارچه‌هاي سبز رنگ، كه رنگ نمادين ائمه(ع) است و پارچه‌هاي سياه به عنوان نمادي از عزا بر آن مي‌پوشانند.

نخل چهار پايه چوبي دارد و به ارتفاع يك و نيم متر مي رسد كه در مسجد روستاي تيله بن ساري اين نخل وجود دارد. مردم تيله بن همگي از سادات بوده و خود را در عزاي جدشان حسين ابن علي(ع) سزوارتر مي‌دانند. نظير اين نوع نخل‌ها و نخل كشي در برخي از روستاهاي استان مازندران به‌عنوان مثال در روستاي نوا از توابع آمل نيز و جود دارد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *